Revisjonshistorikk

Gjør endringer

Åssengårea? (2011)

Album av Dagfinn Nordbø

LP/CD, innspilt live under Vossajazz 2011. Anmeldelser: 'Dagfinn Nordbø har en formöga att ta sig över scenkanten och fånga publikens uppmärksamhet. Hans ord är snudd tredimentionella och blir till bilder, filmsekvenser som jag känner igen mig i. Hans intensitet och frasering lockar till skratt - som stundtals sätter sig i halsen (…) Tilsammans med pianisten Vigleik Storaas och basisten Gaute Storaas bygger han upp en stämning som består av glasklar kommunikation mellan scen och publik til skenet av levande ljus.. Les mer..

LP/CD, innspilt live under Vossajazz 2011. Anmeldelser: 'Dagfinn Nordbø har en formöga att ta sig över scenkanten och fånga publikens uppmärksamhet. Hans ord är snudd tredimentionella och blir till bilder, filmsekvenser som jag känner igen mig i. Hans intensitet och frasering lockar till skratt - som stundtals sätter sig i halsen (…) Tilsammans med pianisten Vigleik Storaas och basisten Gaute Storaas bygger han upp en stämning som består av glasklar kommunikation mellan scen och publik til skenet av levande ljus i en intim och fullsatt lokal, kort och gott et scenframträdande när det är som bäst'. Johan Scherwin, Jazznytt Kul kis 'Dette er både morsomt og intelligent (...) Stilmessig beveger han seg i samme landskapet som Jan Erik Vold og Odd Børretzen og ser ut til å stortrives her. Han harselerer elegant over fenomener i vår samtid og minnes gamle dager uten å framstå som en gretten gamling. Storaas’ pianospill er enklere og mer i bluesaktig enn vanlig, for å kle ”beat-poetens” tekster, men som alltid glitrende. ' PS: Trioen må også være et funn for enhver litteraturfestival! Christen Ringnes, Østlendingen Beisk og raljerande satire Uhøgtidelig, morosamt, svingande og innimellom tankevekkjande…. 'Nordbø resiterer eller syng tekstane oftast til akkompagnement av blueslåtar och balladar signerte to blad Storaas, med Irving Berlin´s 'Puttin on the Ritz' som einaste unnatak. Nordbø skal ha ros for betre 'time' enn mange av dei som opererer i same sjanger. (…) Nordbø kommenterer villig vekk det meste, anten det gjeld våpenindustrien, Facebook, astrologientusiastar eller norsk skikk og bruk... eller mangel på slik. Han inkluderer ein parodi på Jan Erik Vold og hyllingar til Odd Børretzen og fadosongerinna Francelina. Sistnemnde ei melankolsk perle, ei sorg-munter soge om ei gamal fadosongerinne. Her er beisk og raljerande satire, og ironien vender Nordbø like gjerne mot seg sjølv. Historiene tek ofte uventa, elegante vendingar, som i 'Henry´s Bar' og 'Luesveis Blues'. (...) Eg tilrår gjerne nokre timar i selskap med Det Norske Poesi& Satireorkester. Lars Mossefinn, Dag og Tid Satire, humor og alvor frå Vossa Jazz. Humor og satire javisst, men også poetisk tristesse og melankolsk alvor – til eit aldeles nydeleg jazzkomp. (...) Det er ingen tvil om at Nordbø har Odd Børretzen som ein av sine store førebilete – noko han ope og ærleg vedgår på sporet «Snill gammel dame», men han har likevel skapt sin eigen tekstlege sfære. Med eleganse og språkleg raffinement tek han føre seg djupt alvorlege tema – eller berre ellevill galskap. Uansett, det vedkjem oss og får oss til å nikka attkjennande. Det Norske Poesi & Satireorkester er verd å lytta til – for meir enn det musikalske. Nils Kvamsdal, Avisa Hordaland 'Dagfinn Nordbø er jazzpoet, humorist og artist. Det er ikke mange som fortjener de karakteristikkene, og man vil gjøre seg selv en stor tjeneste ved å bli kjent med ham.' Knut Borge om 'Åssengårea?' Meningsfylt og jazzfrelst ''Poesien og satiren går hånd i hånd. Enkelte ganger er riktignok hendene iført slåsshansker, andre ganger silke – nå og da begge deler på samme tid. Mange får seg en på trynet, men underveis er det også rom for overraskelser, spissfindig- og underfundigheter, ømme tær og ømme hjerter. For ikke å snakke om musikken: medrivende, diskret, kommenterende jazzklang fra enere i faget. (…) ...og 'debutanten'' Dagfinn Nordbø, en av landets skarpeste og politisk mest ukorrekte tekstforfattere som nå tar skrittet opp på scenen. Sammen skaper disse en klubbforestilling av klasse. Fra Nordbø kommer ikke et uspisset ord, derimot mange befriende urovekkende meninger (de har kostet ham jobben både her og der, viser det seg), og virkningen blir humørfylt overraskende når han avslører at han egentlig vil være Odd Børretzen, egentlig vil sitte for evig i en bar og tenke snille tanker til bluesmusikk, eller aller helst være en snill gammel dame.' Mona Levin, Aftenposten, om debutkonserten på Herr Nilsen 2009

Spor

1 Åssengårea? 04:18
2 Francelina synger fado 05:10
3 Vold & Vold 03:42
4 Henry's Bar 06:50
5 Ascendanten min 03:55
6 Fire and Forget 03:32
7 Lasso rundt ditt hode 04:51
8 Luesveis blues 07:00
9 Snill gammel dame 05:24
10 Når som helst 02:58
11 Facebookvenner 05:44
12 Club 7 06:30